Czaszka na całych plecach — czarno-biały realizm w technice greywash

Osiem długich sesji. Czyste plecy — żadnego cover-upu, budowaliśmy wszystko od zera.

To jedna z niewielu moich prac wykonanych w greywash — rozcieńczoną czernią, kładzioną rozmyciami i przejściami, a nie płaskim wypełnieniem.

Czarno-biały realizm, a tym bardziej fotorealizm, nie wybacza. W kolorze da się coś uratować nasyceniem, a tutaj zostaje wyłącznie światło, cień i przejście między nimi. Jeśli wartość tonalna jest o pół tonu obok, czaszka spłaszcza się i przestaje być czaszką — staje się rysunkiem naklejonym na plecy.

Cała robota polegała na tym, żeby kompozycja siedziała na plecach zgodnie z ich anatomią: łuki jarzmowe idą po łopatkach, żuchwa schodzi w dół, ornament u góry domyka całość przy karku. Przy takiej skali kolejność sesji planuje się z góry — plecy trzeba czytać jak jedną płaszczyznę, a nie jak zbiór fragmentów.

Na zdjęciach: gotowa praca — od zbliżenia na zęby i szczękę po całą czaszkę na plecach.